Zaniedbanie szczepień ochronnych

Zaniedbanie szczepień ochronnych może spowodować nieobliczalne straty na fermie. Szczepienia stanowią bowiem najważniejszy czynnik zapobiegania wystąpieniu groźnych schorzeń. Zwierzęta uodparnia się dzięki podaniu im właściwych szczepionek, zawierających żywe osłabione lub zabite bakterie, powodujące wytworzenie w organizmie po 2-3 tygodniach ciał odpornościowych, zapobiegających wystąpieniu choroby. Uzyskana w ten sposób odporność trwa od 3 miesięcy do 1 roku. Szczepić można tylko zdrowe zwierzęta. Tchórze (zarówno stado podstawowe, jak i uzyskaną młodzież) powinno się szczepić raz w roku przeciwko nosówce i zatruciu jadem kiełbasianym (botulizmowi).

Hentschel (1986) za Reinhardem (1985) przedstawia następujący schemat przeprowadzania szczepień ochronnych. Młode tchórze pochodzące od matek nie szczepionych przeciwko nosówce powinny zostać zaszczepione przeciw tej chorobie w 4-6 tygodniu życia (0,5 ml), młode od samic szczepionych – w 6-8 tygodniu życia. Szczepienie powtarza się, kiedy wszystkie młode osiągną wiek 9-12 tygodni. Przeciwko zatruciu jadem kiełbasianym szczepi się wszystkie młode w wieku 6-8 tygodni. Dorosłym zwierzętom podaje się co roku w styczniu lub w lutym po 1 ml szczepionki przeciwko nosówce, a w czerwcu lub lipcu po 1 ml szczepionki przeciwko botulizmowi.

Dwukrotne szczepienie młodych przeciwko nosówce jest uzasadnione, jeśli ich matki nie były szczepione. Zwiększa to jednak znacznie pracochłonność zabiegu. Szczepienie to można wykonać jednorazowo, pełną dawką (1,0 ml/sztukę) około 8 tygodnia życia. Po trzech tygodniach należy zaszczepić zwierzęta przeciwko botulizmowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *