Wzorzec pokroju

Wzorzec pokroju preferuje dwa kierunki doskonalenia tchórzy hodowlanych: pierwszy – zwiększenie w pogłowiu udziału zwierząt o umasz- czeniu zbliżonym do tchórza leśnego, drugi – zwiększenie gęstości okrywy włosowej przy zachowaniu właściwej długości włosów.

Wyrównanie miotu. Wartość tej cechy zależy od średniej wartości cech pokrojowych dla wszystkich zwierząt w miocie, z którego pochodzi oceniany osobnik. Tchórze z oceną 0 punktów za jakąś cechę pokrojową wlicza się do średniej jako osobniki, które otrzymały 6 punktów. Otrzymaną sumę punktów dzieli się przez liczbę zwierząt w miocie. Na podstawie otrzymanego wyniku ustala się liczbę punktów wpisywaną do indeksu według tabeli 50. Za wyrównanie miotu oceniane zwierzę może otrzymać 0-6 punktów. 

Indywidualna ocena pokroju. Określa się ją na podstawie porównania zwierzęcia z obowiązującym wzorcem. Pod uwagę bierze się: wielkość tchórzy (2-6 punktów), barwę okrywy (2-6 punktów) oraz strukturę okrywy (sumę punktów za długość i gęstość podzieloną przez 2, tj. 2-6 punktów). Maksymalna liczba punktów wynosi 18 (3 cechy po 6 punktów). Przykład obliczania indeksu selekcyjnego dla tchórzy hodowlanych podano w tabeli 51.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *