Strawmość pasz

O wartości odżywczej paszy decyduje nie tylko jej skład chemiczny, lecz także możliwość jej wykorzystania przez zwierzę, określoną stopniem strawności. Wyraża on w procentach przyswojoną część składnika w stosunku do całej jego ilości, jaka została pobrana. Pewne pasze mają lepszą, inne gorszą strawność. Zwierzęta mięsożerne dobrze wykorzystują pasze mięsne, słabo natomiast roślinne. Strawność paszy jest uzależniona również od innych czynników, np.: składu chemicznego, proporcji między poszczególnymi składnikami pokarmowymi, sposobu przygotowania, a także smakowitości karmy. Ta sama pasza jest wykorzystywana w różnym stopniu nawet przez zwierzęta pokrewnych gatunków. Chcąc zwiększyć strawność niektórych składników można poddać pasze uzdatnianiu, za jakie można uznać np. parowanie. W ten sposób zwiększa się bardzo współczynnik strawności pasz zbożowych dla zwierząt mięsożernych. Gotowanie pasz mięsnych, konieczne często ze względów sanitarnych, obniża ich wykorzystanie o 6-8%. Rozdrabnianie paszy zwiększa jej strawność. W praktyce fermowej zaleca się więc stosowanie homo- genizatorów do przygotowywania karmy.

Wartość współczynników strawności niektórych pasz dla norek zamieszczono w tabeli 37. Współczynniki strawności pasz dla tchórzy przedstawiają się podobnie (tab. 38). Zbieżność współczynników strawności różnych pasz dla norek i tchórzy pozwala przy normowaniu pasz dla tchórzy korzystać z dostępnych tabel współczynników dla norek.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *