Przed owulacją

– f) warunkują występowanie wtórnych cech płciowych, g) wpływają na rozwój gruczołów mlecznych, h) pobudzają metabolizm białka, wpływają na gospodarkę tłuszczową, mineralną i wodną organizmu.

Przed owulacją (jajeczkowaniem) estrogeny hamują wydzielanie FSH, pobudzają natomiast sekrecję luteotropiny (LH). Luteotropina u samic wywołuje owulację oraz następnie wpływa na powstanie w jajnikach ciałek żółtych i na produkcję progesteronu. Przed owulacją jej poziom we krwi wzrasta, obniża się zaś poziom progesteronu. W okresie rui i bezrujowym poziom progesteronu we krwi nie przekracza u tchórzy 0,8 mg/ml. Tylko po zapłodnieniu jest nieco wyższy niż w fazie rui, a na 15 dni przed porodem znów maleje (Połyncew, 1977).

Kiedy ilość LH w ścianach dojrzałych pęcherzyków wzrośnie, zaczynają występować zmiany przedowulacyjne. W momencie, gdy osiągnie najwyższy poziom, pęka pęcherzyk jajnikowy i wydala komórkę jajową (jest to owulacja, jajeczkowanie). Poziom estrogenów we krwi spada. Jest to początek fazy ciałka żółtego. Pęknięty pęcherzyk przekształca się w ciałko żółte rzekome, które zaczyna produkować progesteron. Wydzielaniem progesteronu steruje prolaktyna (PRL), hormon przysadki mózgowej. Prolaktyna u samic odgrywa zasadniczą rolę w rozwoju i czynnościach wydzielniczych gruczołów mlecznych, przypisuje się jej także wyzwalanie instynktu macierzyńskiego. Wydzielanie prolaktyny jest pobudzane przez prolaktoliberynę (PRF), prawdopodobnie produkowaną przez szyszynkę. Hamuje je natomiast prolaktostatyna (PIF), wydzielana przez podwzgórze.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *