Na fermie Wiartel w 1985

Na fermie Wiartel w 1985 roku średnia liczba młodych urodzonych przez jedną samicę wynosiła 7,48 (Lorek, 1986). Gawarecki (1985) porównywał plenność samic importowanych ze Szkocji i krajowych, rozmnażanych w wyżej wymienionej fermie. Średnia była wyższa w grupie importów i wynosiła 8,7 szczeniąt, a w grupie samic krajowych 7,2.

Ponieważ istnieje możliwość uzyskania również drugich miotów w ciągu roku, zwiększa się liczba młodych uzyskanych rocznie od jednej samicy. W badaniach prowadzonych na doświadczalnej fermie SGGW w Brwinowie uzyskano średnią liczbę młodych w miotach wiosennych wynoszącą 10 sztuk, w letnich zaś 5,16, przy czym nie wszystkie samice wykazały ruję

W następnych latach zaobserwowano na tej fermie obniżenie tego wskaźnika w latach 1965-1967 z miotów wiosennych uzyskano 7,3-8,0 młodych (Bednarz, 1968 a, 1968 b). Sacher (1983) podaje, że z uwagi na dużą liczbę samic nie wykazujących drugiej rui (sięgającą nawet do 70%), z drugich miotów (w okresie letnim) uzyskuje się w porównaniu z pierwszymi średnio o 0,5-1 szczenięcia mniej od 1 samicy w stadzie. W badaniach przeprowadzonych w Szwecji uzyskiwano od samicy średnio 7,54 szczeniąt w miocie pierwszym, a tylko 4,50 w drugim. Duży też był procent samic jałowych wśród krytych w okresie letnim, tj. od 5 do 23 lipca (Sjógard, 1978). Zoń i Kubanek (1985) od samic z pierwszych miotów (wiosennych) uzyskali średnio 10,7 urodzonych młodych, z drugich (letnich) zaś 7,6 sztuk, a odsądzonych od samicy odpowiednio 8,2 i 4,1.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *