Metody doboru jednorodnego

Celem doboru jednorodnego jest skumulowanie wartościowych genów. Stosując kojarzenia krewniacze można osiągnąć dobre wyniki hodowlane, aczkolwiek jest to związane z pewnym ryzykiem (Sławoń, 1984). Kojarzenia krewniacze, czyli osobników blisko ze sobą spokrewnionych, powodują szybkie ujawnianie się w stadzie genów letalnych i semiletalnych, zmniejszających żywotność zwierząt. Jest to skutkiem wzrostu stopnia inbredu, tj. wzrostu homozygotyczności populacji. Hodowla w pokrewieństwie może spowodować obniżenie płodności zwierząt, ich żywotności, zmniejszenie tempa wzrostu, mleczności, osłabienie budowy ciała itp. Określa się to mianem depresji inbredowej.

W kojarzeniach krewniaczych rozróżnia się: kojarzenie kazirodcze, tworzenie linii wsobnych, hodowlę według linii, hodowlę w grupach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *