Hodowla i chów tchórzy

– c) wartością energetyczną karmy. W porównaniu z innymi mięsożernymi zwierzętami futerkowymi wymagania pokarmowe tchórzy hodowlanych są stosunkowo słabo poznane. W ostatnich latach w różnych ośrodkach badawczych prowadzi się więc prace na temat żywienia tchórzy. Można tu wymienić badania Bleavinsa i Aulericha (1981), Kiiskinena i Makela (1981), Burberry’ego (1983), Babunowej (1983), Tanga i Jakivartia (1985). W Polsce tą tematyką zajmowali się Bednarz (1973), Bieguszewski i Żółkoś (1979) oraz Barabasz (1986).

Hodowla i chów tchórzy pozostawały zawsze w cieniu hodowli norek, których skóry na rynku światowym były bardziej eksponowane zarówno pod względem ilości, jak i wartości. Z tego względu, a także ze względu na podobieństwo tych dwu gatunków co do masy ciała i sposobu odżywiania,

żywienie tchórzy opierało się na normach stosowanych w żywieniu norek. Badania prowadzone w ostatnich latach wykazały jednak, że nie odpowiadało ono w pełni potrzebom tchórzy. Należy sądzić, że stosowane dotychczas normy są na ogół dla tchórzy zawyżone pod względem stosunku białkowo-energetycznego i poziomu białka w dawce, a zaniżone w odniesieniu do udziału energii uzyskiwanej z tłuszczów i węglowodanów, zwłaszcza w okresie odchowu młodych zwierząt po odsądzeniu. Zmusza to do rewizji poglądów na temat dotychczasowych zasad żywienia tchórzy

Na podstawie wieloletnich doświadczeń i obserwacji i stwarza konieczność wykorzystania nowych informacji na ten temat, czyli uwzględnienia specyfiki gatunkowej ich żywienia.

Na podstawie wieloletnich doświadczeń i obserwacji szkocki hodowca tchórzy Burberry (1983) określił zapotrzebowanie tych zwierząt na składniki pokarmowe i podał przykłady dawek w poszczególnych okresach hodowlanych (tab. 30, 31). Zapotrzebowanie norek na energię z białka, tłuszczów i węglowodanów podano w tabeli 32.

Według Rylanda i Gorhama (1978) karma stosowana na doświadczalnej fermie tchórzy Uniwersytetu Stanowego w Washington daje zwierzętom 35% energii z białka, 30% z tłuszczu i 35% z węglowodanów. Tang

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *