Bardziej nowoczesne klatki

Dla tchórzy można również używać klatek dzielonych na segmenty, podobnych do dawnych uniwersalnych klatek dla norek. Są one znacznie dłuższe (200-240 cm), ustawione na trzech parach „własnych nóg”. Klatkę taką można podzielić na trzy części wyjmowanymi przegrodami. W jednej pozostają samice, a do dwu pozostałych przenosi się odsądzone młode. Do części przeznaczonych dla młodzieży można wstawić domki w postaci skrzynek o wymiarach 30 x 30 x 30 cm. Po ubiciu młodych i wyjęciu ścian działowych grupie samic wraz z samcem pozostawia się całą powierzchnię klatki, co umożliwia im swobodny ruch i wpływa korzystnie na wyniki rozrodu.

Bardziej nowoczesne klatki wykonuje się obecnie całe z siatki zgrzewanej punktowo. Nie wymagają one dodatkowego szkieletu z drewna lub metalu, gdyż siatka ta, o oczkach 25 x 25 mm (z drutu o średnicy 1,5 mm), jest na tyle mocna i sztywna, że po wygięciu i sczepieniu drutem lub specjalnymi zszywkami tworzy mocny, trudno odkształcający się kosz- klatkę. Dodatkową zaletą takiej klatki jest to, że nie gromadzi się w niej kał i brud wpływający ujemnie na jakość okrywy. Siatkę tego typu

Jeżeli mamy małą fermę sprzedaje się w rolkach lub w arkuszach 200 x 100 cm. Wielkość arkusza wyznacza w pewnym sensie wielkość klatki, należy bowiem dążyć do maksymalnie oszczędnego wykorzystania siatki. Dla norek wymiary klatek z siatki zgrzewanej punktowo w zależności od ich przeznaczenia wynoszą: 80-90 x 30-40 x 40-45 cm. Dla tchórzy można używać klatek podobnej wielkości.

Jeżeli mamy małą fermę i decydujemy się na klatki wolno stojące, należy ustawić je rzędami w odstępach 20-30 cm na wysokości 60-70 cm nad ziemią na wspólnych podporach. Z wierzchu należy je przykryć zaimpregnowaną płytą, blachą lub innym materiałem zabezpieczającym zwierzęta przed opadami i intensywnym nasłonecznieniem. Przykrycie trzeba przymocować do klatek, aby nie zrzucił go wiatr. Z tyłu kosza należy przymocować domek szerokości klatki, z drewnianym otwieranym dnem zabezpieczonym siatką. Daszek domku powinien być przykryty papą, zabezpieczającą go przed opadami atmosferycznymi.

W większych fermach powinno się stosować pomieszczenia typu pawilonowego (rys. 16). Ich zalety zostały wcześniej omówione. Poszczególne typy pawilonów różnią się budową konstrukcji nośnej oraz zadaszeniem, a także wielkością, gdyż stosuje się też pawilony wielo- rzędowe. W Polsce buduje się pawilony dwurzędowe i takie się zaleca do hodowli tchórzy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *